| Inhoudsopgave |
|---|
| Dordtenaren |
| Jacob Cats in Dordrecht |
| Simon van Gijn, bankier en verzamelaar |
| Jan Pieterszoon Gront |
| Pieter van der Hult |
| Alle Pagina's |
Inwoners van Dordrecht worden Schapekoppen genoemd, een benaming die waarschijnlijk gebaseerd is op een sage, die wellicht uit de Middeleeuwen stamt toen er nog tolmuren rond de stad stonden. In een poging om het tolgeld op vee te ontduiken, staken Dordtenaren een schaap in mensenkleren om het zo binnen de stadsmuren te kunnen smokkelen. Het bedrog kwam echter uit: net op het moment dat men met het schaap door de poort wilde begon het dier te blaten.
Er is een bekende uitdrukking die over Dordrecht gaat, namelijk: Hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt. De vorige burgemeester Noorland voegde daar aan toe: Maar ben je er eenmaal in, dan heb je het prima naar je zin. Deze uitdrukking zou wellicht als volgt verklaard kunnen worden: in het verleden ging het vervoer voornamelijk over het water. Wie in de buurt van Dordrecht kwam, was verplicht zijn waren daar vanwege het stapelrecht te koop aan bieden alvorens door te varen. Dat veroorzaakte tijdverlies en sommige aan bederf onderhevige producten werden daar niet beter van.
Sint Sura
Er zijn meer volksverhalen die de ronde doen over Dordrecht. Eén er van gaat over Sint Sura, de jonge dame die met slechts 3 munten in haar beursje een hele kerk wilde laten bouwen. Zij werd vermoord vanwege vermeende rijkdom.
De broers Van Beveren
Een ander volksverhaal gaat over het huis de Onbeschaamde. De drie broers Van Beveren wilden alle drie een huis laten bouwen. Voor de grap zouden ze een weddenschap hebben afgesloten wie het meest gewaagde beeld op zijn gevel zou durven te zetten. Abraham van Beveren liet een naakt jongetje tegen de gevel plakken, maar het huis met de meest gewaagde voorstelling laat nu een leeg timpaan zien: de voorstelling was zo gewaagd, dat hij volgens het verhaal verwijderd zou zijn.
